عصر ایران

غزل شماره 337 حافظ

چرا نه در پی عزم دیار خود باشم
چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم

غم غریبی و غربت چو بر نمی‌تابم
به شهر خود روم و شهریار خود باشم

ز محرمان سراپرده وصال شوم
ز بندگان خداوندگار خود باشم

چو کار عمر نه پیداست باری آن اولی
که روز واقعه پیش نگار خود باشم

ز دست بخت گران خواب و کار بی‌سامان
گرم بود گله‌ای رازدار خود باشم

همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود
دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم

بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ
وگرنه تا به ابد شرمسار خود باشم

تفسیر :

چرخ گردون بالا و پایین بسیار دارد. نه در روزهای بد نا امید باش و نه در روزهای خوش مغرور و خودبین. اگر امروز دچار شکست شدی، فردا با سعی و تلاش به مقصود خود می رسی. زندگی ارزش آن را ندارد به خاطر آن خانواده و دوستان خود را مورد آزار قرار دهی.

عبور اتومبیل از «دروازه دولت»؛ 100 سال قبل (عکس) تلویزیون‌های سونی کجا ساخته می‌شوند؟ نتایج یک‌پژوهش تازه: ۱۵۰دقیقه ورزش در هفته کم است راز موهنجودارو؛ شهری باستانی که در آن شکاف طبقاتی چشمگیر وجود نداشت ۲۵ شغل پردرآمد که پیش‌بینی می‌شود در دهه آینده رشد زیادی داشته باشند زحل «آواز ارواح» را می‌خواند / صداهای ترسناکی که از فضا به گوش می‌رسد ‌نشانه‌های خطرناک در بدن‌های لاغر / آیا درون شما یک بمب ساعتی فعال است؟ عکس آتلیه‌ای خانوادۀ مسیحی در دوران قاجار یکی از خطرناک‌ترین مکان‌ها برای تعویض لاستیک پنچر؛ چرا هرگز نباید این کار را بکنید؟ هر وقت طوفان شد، منتظر زلزله باشیم؟ / پیش‌بینی زلزله از روی جهت یا سرعت باد، در قلمرو شبه‌علم قرار دارد «التهاب» به زبان ساده ؛ قوی ترین غذاهای ضدالتهابی کدام اند؟ (+علائم) النصر قهرمان لیگ عربستان شد؛ درخشش رونالدو در شب پیروزی العربیه مدعی لغو سفر فرمانده ارتش پاکستان به ایران شد اظهارات سناتور پاکستانی درباره پیشرفت مذاکرات ایران و آمریکا آمریکا: اتهام قتل علیه کاسترو / بازگشایی پرونده بعد از 30 سال