ژنرال تازه ترامپ کیست؟

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - انتصاب استیون میلر به ریاست دفتر کارکنان کاخ سفید، نشانه‌ای از تغییر رویکرد دونالد ترامپ در دو سال پایانی ریاست‌جمهوری اوست؛ چهره‌ای تندرو که اعتقادی به محدودیت قدرت رئیس‌جمهور ندارد، حزب دموکرات را تهدیدی علیه آمریکا می‌داند و از سیاست‌های سخت‌گیرانه در حوزه مهاجرت و مداخله نظامی در خارج از مرزهای این کشور حمایت می‌کند.

استیون میلر، مشاور ۴۱ ساله دونالد ترامپ، قرار است در جایگاهی قرار بگیرد که یکی از تأثیرگذارترین موقعیت‌ها در ساختار اجرایی کاخ سفید محسوب می‌شود. او برخلاف سوزی وایلز، رئیس پیشین دفتر کارکنان کاخ سفید، نه به دنبال ایجاد تعادل میان جریان‌های مختلف سیاسی است و نه نشانه‌ای از تمایل به مصالحه با مخالفان ترامپ بروز داده است.

میلر را می‌توان یکی از مهم‌ترین معماران فکری جنبش ماگا و سیاست‌های داخلی و خارجی ترامپ در یک دهه گذشته دانست. او در سال‌های اخیر، به‌ویژه در حوزه مهاجرت، امنیت ملی و گسترش اختیارات قوه مجریه، نقشی فراتر از یک مشاور معمولی داشته است. اکنون حضور او در رأس دفتر کارکنان کاخ سفید می‌تواند این نفوذ را به سطح تازه‌ای برساند.

اهمیت این انتصاب زمانی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره شکست خورده‌اند و دموکرات‌ها قرار است کنترل مجلس نمایندگان را در دست بگیرند. چنین وضعیتی می‌تواند دو سال پایانی دولت ترامپ را به دوره‌ای پرتنش از تقابل سیاسی، تحقیقات کنگره درباره عملکرد دولت و کشمکش‌های حقوقی تبدیل کند.

راجر استون، از قدیمی‌ترین دوستان و مشاوران ترامپ، در گفت‌وگو با آکسیوس درباره میلر گفته است: «استیون، مشاور جنگی ترامپ است.»

مردی که به محدودیت قدرت رئیس‌جمهور اعتقاد ندارد

برای شناخت نگاه سیاسی میلر، باید به مواضعی توجه کرد که او طی سال‌های گذشته در سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها و سیاست‌گذاری‌های دولت ترامپ مطرح کرده است. مجموعه این مواضع نشان می‌دهد که او برداشت بسیار گسترده‌ای از اختیارات رئیس‌جمهور دارد و محدودیت‌های قانونی و نهادی در برابر قدرت دولت را اغلب مانعی برای اجرای برنامه‌های خود می‌بیند.

نخستین مؤلفه این نگاه، اعتقاد به قدرت گسترده رئیس‌جمهور است. میلر در سال ۲۰۱۷ و در جریان دفاع از فرمان ترامپ برای محدود کردن ورود اتباع چند کشور عمدتاً مسلمان به آمریکا، در مصاحبه‌ای با شبکه سی‌بی‌اس گفت اختیارات رئیس‌جمهور در این زمینه «بسیار گسترده است و مورد پرسش قرار نخواهد گرفت».

این موضع صرفاً به سیاست مهاجرتی محدود نمی‌شود. نگاه میلر به اختیارات قوه مجریه نشان می‌دهد که او خواهان استفاده حداکثری از ظرفیت‌های قانونی و اجرایی رئیس‌جمهور برای پیشبرد برنامه‌های دولت است؛ حتی زمانی که این رویکرد با مقاومت نهادهای دیگر مواجه شود.

دومین مؤلفه، نگاه محدودکننده او به نقش دستگاه قضایی در برابر تصمیمات دولت است. در مه ۲۰۲۵، زمانی که دادگاه‌های آمریکا بخش‌هایی از سیاست‌های اخراج مهاجران دولت ترامپ را متوقف کردند، میلر قضات صادرکننده این احکام را «قضات سرکش و رادیکال» خواند و مدعی شد که آن‌ها با قوه مجریه و مقننه در جنگ هستند.

او حتی در همان دوره از احتمال تعلیق حق قانونی موسوم به «قرار احضار زندانی» یا هَبیاس کورپوس برای تسهیل اخراج مهاجران سخن گفت. این حق یکی از تضمین‌های مهم حقوقی در نظام قضایی آمریکاست که به افراد امکان می‌دهد قانونی بودن بازداشت خود را در دادگاه به چالش بکشند.

سومین ویژگی میلر، تعریف امنیتی از رقابت سیاسی داخلی است. او در اوت ۲۰۲۵ در گفت‌وگو با شان هنیتی، مجری شبکه فاکس‌نیوز، حزب دموکرات را نه یک حزب سیاسی، بلکه «یک سازمان افراطی داخلی» توصیف کرد. میلر همچنین هشدار داده بود که پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات کنگره به معنای پایان کار دولت ترامپ خواهد بود.

اکنون که دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان را به دست آورده‌اند، این موضع اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. آن‌ها می‌توانند با استفاده از اختیارات نظارتی کنگره، تحقیقات گسترده‌ای درباره عملکرد دولت، کمیته‌های سیاسی و متحدان ترامپ آغاز کنند.

مهاجرت و سیاست خارجی؛ دو میدان اصلی میلر

در حوزه امنیت داخلی، میلر یکی از اصلی‌ترین طراحان سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی دولت ترامپ بوده است. از نگاه او، امنیت ملی آمریکا پیش از هر چیز به کنترل مرزها و تحولات پیرامونی این کشور وابسته است.

او در سخنرانی ماه مارس خود در نشست «سپر قاره آمریکا» تأکید کرد که امنیت ملی و امنیت داخلی آمریکا از خانه و محله و منطقه پیرامونی این کشور آغاز می‌شود. این رویکرد نشان می‌دهد که میلر امنیت مرزی را صرفاً یک موضوع اجرایی یا مهاجرتی نمی‌داند، بلکه آن را بخشی از راهبرد کلان امنیت ملی آمریکا تعریف می‌کند.

اما نگاه او به استفاده از قدرت آمریکا به مرزهای این کشور محدود نمی‌شود. میلر در همان نشست، کارتل‌های مواد مخدر فعال در نیمکره غربی را با گروه‌هایی مانند داعش و القاعده مقایسه کرد و گفت باید با آن‌ها به همان اندازه بی‌رحمانه برخورد شود.

این مواضع بخشی از رویکردی است که بر استفاده از قدرت نظامی و ابزارهای سخت برای تأمین منافع آمریکا در آمریکای لاتین تأکید دارد.

آکسیوس گزارش می‌دهد که میلر در شکل‌گیری سیاست‌های ترامپ در آمریکای لاتین، به‌ویژه درباره مکزیک و ونزوئلا، نقش مهمی داشته است. او از نیروهای تأثیرگذار در تصمیمات نظامی آمریکا بود که به عملیات علیه دولت نیکلاس مادورو و برکناری او از قدرت انجامید.

میلر همچنین رابطه کاری نزدیکی با مارکو روبیو، وزیر خارجه و مشاور امنیت ملی ترامپ، دارد. به گفته یکی از مقام‌های کاخ سفید که با هر دو نفر همکاری کرده است، حضور میلر باعث می‌شود روبیو در سیاست‌گذاری‌ها مواضع تهاجمی‌تری اتخاذ کند؛ در حالی که در غیاب او، روبیو بیشتر به رویکرد یک سیاستمدار متعارف بازمی‌گردد.

میلر همچنین با نایب بوکله، رئیس‌جمهور السالوادور و یکی از متحدان مهم ترامپ در آمریکای لاتین، روابط دوستانه‌ای دارد.

یکی از مقام‌های دولت ترامپ به آکسیوس گفته است که ارتقای جایگاه میلر باید نگاه‌ها را نسبت به احتمال تشدید فشار آمریکا بر کوبا نیز تغییر دهد. به گفته این مقام، اگر کسی تصور می‌کرد موضوع تغییر حکومت در کوبا از دستور کار دولت ترامپ خارج شده است، حضور میلر در این موقعیت باید او را به تجدیدنظر وادار کند.

چرا ترامپ به سراغ میلر رفت؟

انتصاب میلر در شرایطی انجام می‌شود که جمهوری‌خواهان پس از انتخابات میان‌دوره‌ای با کاهش حمایت بخشی از پایگاه اجتماعی خود مواجه شده‌اند. مشاوران ترامپ معتقدند رئیس‌جمهور برای بازسازی حمایت رأی‌دهندگان پوپولیست و بازگرداندن آن‌ها به اردوگاه جمهوری‌خواهان، به چهره‌ای مانند میلر نیاز دارد.

به اعتقاد برخی از مشاوران ترامپ، نحوه مدیریت پرونده اسناد جفری اپستین و تصمیم رئیس‌جمهور برای حمله به ایران که به افزایش قیمت سوخت منجر شد، از جمله عواملی بودند که بخشی از این رأی‌دهندگان را از او دور کردند. در کنار این مسائل، سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی مورد حمایت میلر و برداشت عمومی از فساد در دولت ترامپ نیز به کاهش محبوبیت جمهوری‌خواهان کمک کرده است.

این مسئله برای جمهوری‌خواهان اهمیت راهبردی دارد؛ زیرا بدون بازسازی حمایت این گروه از رأی‌دهندگان، پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ دشوارتر خواهد شد.

از سوی دیگر، میلر در شرایطی به این سمت می‌رسد که برنامه‌های قانون‌گذاری ترامپ با محدودیت جدی روبه‌رو شده است. با در اختیار گرفتن مجلس نمایندگان از سوی دموکرات‌ها، تصویب طرح‌های مهم دولت با موانع بیشتری مواجه خواهد شد.

حامیان میلر معتقدند تجربه گسترده او در تدوین فرمان‌های اجرایی، مدیریت سیاست‌های مهاجرتی و مواجهه با چالش‌های حقوقی، او را به گزینه‌ای مناسب برای اداره کاخ سفید در چنین شرایطی تبدیل می‌کند. آن‌ها همچنین به مدیریت تیم بزرگ سیاست‌گذاری کاخ سفید و برگزاری منظم جلسات صبحگاهی درباره سیاست‌های مهاجرتی به‌عنوان بخشی از تجربه مدیریتی او اشاره می‌کنند.

دو سال تقابل سیاسی و حقوقی در پیش است؟

با وجود این، ارتقای جایگاه میلر نگرانی‌هایی را نیز در میان منتقدان ترامپ ایجاد کرده است. آن‌ها معتقدند رئیس‌جمهور ممکن است در دو سال پایانی حضور خود در کاخ سفید، سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی میلر را به محور اصلی فعالیت دولت تبدیل کند؛ اقدامی که می‌تواند فاصله جمهوری‌خواهان با رأی‌دهندگان مستقل و میانه‌رو را بیشتر کند.

انتخاب میلر را نمی‌توان صرفاً جابه‌جایی یک مقام در ساختار اداری کاخ سفید دانست. این انتصاب می‌تواند نشانه‌ای از تصمیم ترامپ برای اداره تهاجمی‌تر دولت در مواجهه با کنگره دموکرات، دستگاه قضایی و مخالفان سیاسی باشد.

ترامپ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای از ضرورت همکاری با دموکرات‌ها سخن گفته بود، اما انتخاب فردی با مواضع میلر پیام متفاوتی دارد. به نظر می‌رسد رئیس‌جمهور آمریکا به جای کاهش تنش‌ها، خود را برای دوره‌ای از تقابل سیاسی و حقوقی آماده می‌کند؛ دوره‌ای که در آن، میلر قرار است یکی از مهم‌ترین فرماندهان اجرایی و سیاسی کاخ سفید باشد.

لاریجانی: ما برای خودمان در آژانس بدهکاری ایجاد کرده‌ایم

تماشاخانه

درباره پرویز ثابتی ، قصاب اداره سوم ساواک چه می‌دانیم ؟

تلخاب ؛ مادرسالار یوزپلنگ‌های توران ؛ کلی بچه و نوه دارد و هنوز هم بچه‌دار می‌شود

فیلم های دیگر