غزل شماره 424 حافظ

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای
آرام جان و مونس قلب رمیده‌ای

از دامن تو دست ندارند عاشقان
پیراهن صبوری ایشان دریده‌ای

از چشم بخت خویش مبادت گزند از آنک
در دلبری به غایت خوبی رسیده‌ای

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان
معذور دارمت که تو او را ندیده‌ای

آن سرزنش که کرد تو را دوست حافظا
بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده‌ای

تفسیر :

برای رسیدن به اهداف خود لازم است از پشتکار خوبی برخوردار بوده و تمام تلاش خود را در این راه به کار گیرید.در مقابل سختی های مسیر سر خم نکنید و غرور و کبر را کنار بگذارید.

صبور باشید و با شکیبایی موانع را پشت سر بگذارید. از کارهای عجولانه و استرس بیهوده برحذر باشید تا بتوانید با آرامش و طمانینه در جهت رسیدن به آرزوها گام بردارید.