غزل شماره 388 حافظ

بهار و گل طرب انگیز گشت و توبه شکن
به شادی رخ گل بیخ غم ز دل برکن

رسید باد صبا غنچه در هواداری
ز خود برون شد و بر خود درید پیراهن

طریق صدق بیاموز از آب صافی دل
به راستی طلب آزادگی ز سرو چمن

ز دستبرد صبا گرد گل کلاله نگر
شکنج گیسوی سنبل ببین به روی سمن

عروس غنچه رسید از حرم به طالع سعد
به عینه دل و دین می‌برد به وجه حسن

صفیر بلبل شوریده و نفیر هزار
برای وصل گل آمد برون ز بیت حزن

حدیث صحبت خوبان و جام باده بگو
به قول حافظ و فتوی پیر صاحب فن

تفسیر :

اراده قوی و روحیه خود را حفظ کنید و به مسیر خود ادامه دهید. خود را اسیر غم دنیا نکنید، به شادی و سرور بپردازید و از انزوا و گوشه نشینی دوری کنید.

به گونه ای زندگی کنید که دوست دارید. آزاده باشید. بخت و اقبال خوبی دارید و خبرهای خوشی دریافت خواهید کرد که همه غم و غصه را می شوید و با خود می برد.