غزل شماره 364 حافظ

ما بی غمان مست دل از دست داده‌ایم
همراز عشق و همنفس جام باده‌ایم

بر ما بسی کمان ملامت کشیده‌اند
تا کار خود ز ابروی جانان گشاده‌ایم

ای گل تو دوش داغ صبوحی کشیده‌ای
ما آن شقایقیم که با داغ زاده‌ایم

پیر مغان ز توبه ما گر ملول شد
گو باده صاف کن که به عذر ایستاده‌ایم

کار از تو می‌رود مددی ای دلیل راه
کانصاف می‌دهیم و ز راه اوفتاده‌ایم

چون لاله می مبین و قدح در میان کار
این داغ بین که بر دل خونین نهاده‌ایم

گفتی که حافظ این همه رنگ و خیال چیست
نقش غلط مبین که همان لوح ساده‌ایم

تفسیر :

مراقب باشید که شکست ها شما را ناامید و مایوس نکند و در راه رسیدن به هدف سست نشوید. از تجربه هایی که در این راه به دست آورده اید استفاده کنید.

از کنایه و شماتت های افراد حسود و دشمنان غم به دل راه ندهید. برای دستیابی به موفقیت باید با عقل و درایت رفتار کرده و همه جوانب را بسنجید.