غزل شماره 326 حافظ

در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم
کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم

عاشق و رندم و میخواره به آواز بلند
وین همه منصب از آن حور پریوش دارم

گر تو زین دست مرا بی سر و سامان داری
من به آه سحرت زلف مشوش دارم

گر چنین چهره گشاید خط زنگاری دوست
من رخ زرد به خونابه منقش دارم

گر به کاشانه رندان قدمی خواهی زد
نقل شعر شکرین و می بی‌غش دارم

ناوک غمزه بیار و رسن زلف که من
جنگ‌ها با دل مجروح بلاکش دارم

حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است
بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم

تفسیر :

مژده باد بر شما که به زودی روزهای خوش فرا می رسد و بخت و اقبال به شما روی می آورد. از لحظه های خوب زندگی کمال استفاده را بکنید.

از نگرانی و تشویش دوری کنید و مطمئن باشید روزهای سختی خیلی زود خواهد گذشت. با افراد خانواده و دوستان دلسوز اعتماد کنید. تجربه های امروز برای ساختن آینده روشن به شما کمک خواهد کرد.