غزل شماره 324 حافظ

گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم
همچنان چشم گشاد از کرمش می‌دارم

به طرب حمل مکن سرخی رویم که چو جام
خون دل عکس برون می‌دهد از رخسارم

پرده مطربم از دست برون خواهد برد
آه اگر زان که در این پرده نباشد بارم

پاسبان حرم دل شده‌ام شب همه شب
تا در این پرده جز اندیشه او نگذارم

منم آن شاعر ساحر که به افسون سخن
از نی کلک همه قند و شکر می‌بارم

دیده بخت به افسانه او شد در خواب
کو نسیمی ز عنایت که کند بیدارم

چون تو را در گذر ای یار نمی‌یارم دید
با که گویم که بگوید سخنی با یارم

دوش می‌گفت که حافظ همه روی است و ریا
بجز از خاک درش با که بود بازارم

تفسیر :

ناامید نباشید و به هدف خود ایمان داشته باشید. تمام تلاش خود را برای رسیدن به مقصود به کار بگیرید و با سختی های راه مبارزه کنید تا به مراد دل برسید.

صداقت در کارها و یکرنگ بودن با مردم باعث می شود اعتماد آن ها را به دست آورده و دیگران به سوی شما جذب شوند.