مدیرکل حفاظت محیط زیست سیستان و بلوچستان درباره تصویربرداری از این گونه خرس سیاه آسیایی در معرض خطر انقراض که تصویر برداری و مستند سازی از این گونه برای نخستین بار در کشور انجام شده است، به خبرنگار مهر در زاهدان، گفت: این اداره کل برای اولین بار موفق به تصویربرداری از این گونه در معرض خطر انقراض شده است و در شرایط طبیعی مشاهده این گونه در طبیعت کاری بسیار دشوار بوده است.

تورج همتی افزود: اراده بر تهیه تصاویر مشابه (عکس و فیلم) مستلزم صرف وقت، دوربین کشی به مدت طولانی، استقرار شبانه روزی در محیط طبیعی و زیستگاه گونه و البته علاقه به محیط زیست و حفظ آن است که این مهم توسط محیط بانان سخت کوش منطقه محقق شد.

وی اضافه کرد: نکته قابل توجه آن است که تصویر برداری و مستندسازی از این گونه برای اولین بار در کشور انجام شد، همانگونه که چند ماه اخیر نیز برای اولین بار مأمورین اجرایی ادارات حفاظت محیط زیست شهرستانهای خاش و سراوان موفق به عکسبرداری از گونه پلنگ در استان با استفاده از دوربین های عکسبرداری تله ای شدند.

همتی گفت: مشاهدات این اداره کل از این گونه به صورت طبیعی در استان تنها محدود به یک توله خرس ماده در اوایل سال 1386 بوده است که توسط یکی از چوپانان محلی در شهرستان نیکشهر به مأموران محیط زیست تحویل شد.

مدیرکل حفاظت زیست سیستان و بلوچستان خاطر نشان کرد: این توله خرس (نادیا) در حال حاضر به دلیل عدم امکان بازگشت به طبیعت در باغ وحش تحقیقاتی و پژوهشی دانشگاه زابل واقع در مجتمع چاه نیمه های سیستان نگهداری می شود .

تورج همتی بیان کرد: همچنین آثار و علائم وجود این گونه در محلهایی از رشته کوه بیرک و منطقه بم پشت در شهرستان سراوان نیز بر وجود تعدادی از این گونه در این زیستگاه دلالت می کند که مسلماً وجود این پستاندار ارزشمند موجب افزایش ارزش غنای زیستی در این استان خواهد بود.

وی تصریح کرد: به استناد شواهد موجود مبنی بر مشاهده مستقیم گونه هایی از جمله خرس سیاه آسیایی، تمساح مردابی، پلنگ، سنجاب راه راه بلوچی، انواع پرندگان آبزی و کنار آبزی، انواع خزندگان نادر و کمیاب، انواع گونه های گیاهی ارزشمند، وجود پدیده های زمین شناختی خاص ( گل فشانها، آتشفشانها و چشمه های معدنی)، سواحل ارزشمند و صخره های مرجانی با چشم اندازهای طبیعی بی بدیل؛ می توان ادعا کرد تنوع زیستی این استان بر تارک طبیعت کشور می درخشد.

خرس سیاه آسیایی با نام علمی Selenarctos thibetanus در طبقه بندی دفتر حفاظت از محیط زیست و طبیعی سازمان ملل ( IUCN ) جزء گونه های در معرض خطر انقراض قرار گرفته و زیستگاه آن در ایران، جنوب و جنوب شرق کشور است.

این گونه به دلیل دارا بودن دندانهای نیش دار مخصوص ( کارناسیل ) به راسته گوشت خواران تعلق دارد اما در طبیعت موجودی همه چیز خوار است و به لحاظ جثه از خرس قهوه‌ای کوچکتر است و رنگ عمومی بدن آن سیاه و لکه ای سفید رنگ به شکل هفت روی سینه دارد .

در استان سیستان و بلوچستان محدوده منطقه حفاظت شده جنگلی پوزک نیکشهر و بیرک سراوان و سایر ارتفاعات منطقه نیکشهر، محل های زیست این گونه منحصر به فرد در سیستان و بلوچستان است .

مناطقی از جمله ارتفاعات تنگ سرحه، کوههای شوشین، کوههای آب بند، کوههای جوزدر، منطقه کوشات، ارتفاعات شال مال، کوههای کندو کوروچ و ارتفاعات ملوران از مناطق امن به لحاظ تأمین پناه و پوشش مناسب برای این گونه در استان سیستان و بلوچستان محسوب می شود، خرس سیاه در گویش محلی بلوچی " مم "( mem ) نامیده می شود .